Smile 2 (2024)
Ein skrekkfilm som verkeleg leverer!
Eg må berre tilstå det med ein gong: Eg hadde ikkje dei heilt store forventningane til Smile 2. Den første filmen var heilt grei, men han fann ikkje opp krutet på nytt. Men steike ta, som eg tok feil om oppfølgjaren! Dette er noko av det mest intense og vellaga eg har sett innan mainstream-skrekk på lang tid.
Kjensla av samanbrot
Der den første filmen handla om traume og arv, tek Smile 2 oss med inn i den glitrande, men mørke verda til popstjerna Skye Riley (spelt heilt fantastisk av Naomi Scott). Ho prøver å gjere comeback etter ei tragisk ulukke, men så byrjar dette nifse smilet å forfølgje henne.
Det som gjer filmen så god, er korleis han fangar kjensla av eit totalt mentalt samanbrot. Vi som ser på, blir like usikre som Skye på kva som er verkeleg og kva som berre skjer inne i hovudet hennar. Det er klaustrofobisk, sveitt og intenst frå byrjing til slutt.
Blod, gys og eit solid driv
Regissør Parker Finn har verkeleg skrudd opp tempoet og volumet denne gongen. Her er det nokre scener som fekk meg til å hoppe i stolen – ikkje berre på grunn av billige «jump scares», men fordi stemninga er så ubehageleg. Spesielt scenen med dansarane i leilegheita hennar er noko av det nifstaste eg har sett på heimekinoen i år!
Filmen er òg overraskande blodig og grafisk når han først set i gang. Her blir det ikkje spart på noko, og makeup-effektane er førsteklasses. Det er tydeleg at dei har hatt eit større budsjett her, og dei brukar kvar einaste krone på å skremme livet av oss.
Konklusjon
Smile 2 er eit sjeldan døme på ein oppfølgjar som er langt betre enn originalen. Han er smart, visuelt lekker og beint fram guffen. Viss du likar skrekkfilm som sit i kroppen lenge etter at rulleteksten er ferdig, så er dette filmen for deg.
Løp og sjå – om du tør å møte det smilet!